Face.ge is a social network offering you an opportunity tocommunicate with your friends, meet new people and find out what otherpeople think about you. For using the site log in or register!
peria-peria blog

Shexvedramde chemo sicocxlee:(((

  ნელი ნაბიჯებით გზას მივუყვბოდი ჩუმად, თითქოს ისეთი შეგრდზნება მჷონდა, ვიღაც უნდა მენახა. გვერდზე შემთხვევით გავიხედე და უცებ სკაზე მჯდარი მომტირალი ქერა გოგონა დავინახე. რატომღაც მასთან მისვლა და მისი მწუხარების მიზეზის გაგება მომინდა მივედი კიდეც. ჩუმათ მივუჯეკი გვერდით, გოგომ თითქოს არც კი შეიმჩნია ჩემი იქ მისვლა და ტირილი განაგრძო. ფრთხილად შევეკითხე: რა გჭირს?რატომ ტირი? მან მიპასუხა :
-ეს მონატრების ცრემლბია.
-ვინ გენატრება?
-ის ვინც სიცოცხლეზე მეტად მიყვარს.
-კარგი რა ნუ დარდობ დაბრუნდება!
-არა! ვეგარ დაბრუნდება,იქ ვინც მიდის უკან ვეგარ ბრუნდება. ტირილს უმატა.
კი მაგრამ სად არის წასული და მარტო რატო დაგტოვა? შენ თუ ასე გიყვარს ოდნავადაც არ სცემს შენ სიყვარულს ის პატივს?
-ის ჩემს სიყვარულს ყოველთვის პატივს სცემდა, მაგრამ რა ჰქნას ტთითონ ხომ არ უნდოდა რომ მოკვდა! თვალებიდან ისეთი ცრემლები წამოუვიდა თითკოს მდუღარე გადაასხესო.
უცებ გავჩუმდი კითხვა ვეგარ დავუსვი და ტანში ერთიანად
სიცივემ გადამიარა.
გოგონამ თვითონ განაგრდზო: მე და ნიკამ ერთმანეთი შობას ეკლესიაში გავიცანით. ის ძალიან საყვარელი ბიჭი იყო. სიგიჯემდე შემიყვარდა. თბილი, მოსიყვარულე, ზრდილობიანი და წესიერი ბიჭი ყველა გოგოს უცებ მოხიბლავს. მეც უცებ მოვიხიბლე მისით. დრო მიდიოდა
მე და ნიკა ერთმანეთს ვხვდებოდით, სიყვარულს არც ერთი ვმალავდით. ადამიანს რომ შემოეხედა უცებ მიხვდებოდა, რომ ერთმანეთი სიგიჯემდე გვიყვარდა. ერთმანეთს თვალებით ვუხსნიდით სიყვარულს. თვალებითჸ ვაგებინებდით რა გვინდოდა. ერთხელ ნიკამ ისე გამახარა ,რომ მტელი გამე თვალი არ მომიხუჭავს. სიყვარულის დღე იყო მე და ნიკა რუსთაველზე ვსეირნობდით. უცებ ის გაჩერდა და თვალებში ჩამაშტერდა. ნინი მითხარი გიყვარვარ? საცყალი
-თვალებით მკითხა.
-რა თქმა უნდა სიცოცხლეზე მეტად - ვუთხარი მე. კარგი ნინი თუ გიყვარვარ ამ თხოვნაზე უარს არ მეტყვი. გისმენ ნიკა-ვუთხარი მე ნინი ცოლად გამომყვები? მითხარი გთხოვ, პასიუხი რაც გინდა მწარე იყოს. უკვე არ მინდა უშენოდ არც ერთი წამი. მინდა ყოველ წუთში ჩემს გვერდით იყო, გხედავდე მუდამ, ჩემი მინდა გერქვას.
მე გავჩუმდი,თავი შევიკავე პასუხისგან, არაფერი არ ვუთხარი და სახლისკენ გავიქეცი. აკვე რუსთაველზე ვცხოვრობ. ნიკაც რა თქმა უნდა გამომყვა, როდესაც ჩემი კორპუსის შესასვლელს მივუახლოვდი, უკან მივტრიალდი და ნიკას ვუთხარი: ძალიან მიყვარხარ მაგრამ ამ წინადადებაზე ასე უცბად არაფრით არ შემიძლია გაგცე პასუხი. კარგი ნინი მაშინ ხვალ დაგირეკავ 12 საათამდე გაქვს დრო. კარგად დაფიქრდი და ისე მიპასუხე მაგრამ მინდა იცოდე რომ სიგიჯემდე მიყვარხარ!
-ბოლო ხმაზე დაიყვირა ისე რომ მთელი ხალხი ჩვენ გვიყურებდა. მე მოვტრიალდი და წამოსვლა დავაპირე, ამ დროს დამიძახა: ნინი გთხოვ რა ერთი მაკოცე, რა იცი იკნებ ხვალამდე ვკვდები, მინდა შენი კოცნა სამარეში წავიღო. მე მივტრიალდი და გაბრაზებულმა ვუთხარი: "სულელი ბიწი ხარ, წადი ეხლა სახლში ჩქარა არ გამაბრაზო."
-და გამოივტრიალდი, წამოვედი. წამოვედი მაგრამ ამ სიტყვებმა რატომღაც გულში რაღაც ჩამცყვიტა, სახლში ავედი და
ჩემს ოტთახში ჩავიკეტე. ჩემზე ბედნიერ ადამიანი არ მეგულებოდა. ერთი სული მკონდა როდის მოვიდოდა 12 საატი. სულ იმაზე ვფიქრობდი მე და ნიკა ერთად რა კარგად ვიქნებოდით.
გვექნებოდა ქორწილი და სულ სიხარული იკნებოდა ჩვენს ოჯახში. სულ კარგზე ვფიქრობდი, მაგრამ ნიკას სიტყვები "იკნებ ხვალ ცოცხალი აგარ ვიყოო" სულ გულში მიტრიალებდა. ამ ფიქრებში გადიოდა ღამე და მე სულ არ მეძინებოდა. ღამის 4 საატი იყო, რომ ტელეფონმა დარეკა. ავიგე და ნიკა შემრჩა. მაგრამ თავი ისე დავიჭირე ვითომ გავბრაზდი ასე გვიან
რატომ დამირეკა.
-რატომ გამაგვიდზე? შენ ხომ 12 საათამდე არ უნდა დაგერეკა?!
-ვიცი ნინი მაგრამ ცუიდად ვარ უცებ ისეთი შგრძნება გამიჩნდა ვითომ ვეღარასდროს გნახავდი, თითქოს რაღაცის მეშინია იცი?!
-კარგი რა ნიკა მეც ნუ მაშინებ გინდა მეც ცუდად ვიყო?
-არა ჩემო პატარავ უბრალოდ მინდოდა მეთქვა რომ ჩემთვის ძალიან ძვირფასი ადამიანი ხარ და სადაც არ უნდა ვიყო მაინც
მეყვარები. გინდაც მოვკვდე მაინც კი.
-ასე ნუ მელაპარაკები ნიკა იცოდე გულს მტკენ, ჩვენ ვერაფერი დაგვაშორებს, სიკვდილიც კი. ეხლა კი წავედი უნდა დავიძინო ღამე მშვიდობისა ჩემო სიხარულო, ძალიან მიყვარხარ.
-და გავუთიშე
არაფრის თკმა არ ვაცადე.
არც ამ ლაპარაკის მერე მომიხუჭავს თვალი პირიქით მისი სიტყვები მოსვენებას არ მაძლევდა, თავს ვიმშვიდებდი ეს დიდი სიყვარლის ბრალიათკო. უცებ ფანჯარაში გავიხედე და დავინახე რომ უკვე თენდებოდა. ვგრძნობი რომ ეს დღე ჩემტვის ძალიან მნიშვნელოვანი უნდა ყოფილიყო, თითქოს დღეს წყდებოდა ჩემი ბედი. ლოგინიდან წამოვდექი და თითქოს რაღაცამ შემაკავა, უცებ თვალი გვთისმშობლის ხატისკენ გამექცა, მომეჩვენა რომ წმინდა
მარიამი ისეთი თვალებით მიყურებდა, თითქოს ვეცოდებოდი და
ფიქრობდა: შენ რა იცი დღეს რა უნდა გადაოტანო. ეს დღე ჩემთვის სიხარულით სავსე უნდა ყოფილიყო, მაგრამ რატომღაც გული მიტიროდა. დრო როგორც იქნა გავიდა და 12 საათიც მოვიდა. 12რომ 15 დააკლდა და ტელეფონის ზარმა დარეკა მე კანკალმ ამიტანა, ვიფიქრე ნიკას ეხლა ყველაფერს ვეტყვი ,ვეტყვი იმას რომ თანახმა ვარ მისი ცოლი გავხდე.ტელელეფონი ავიგე : გისმენთ!
-ნინი შენ ხარ შვილო? ნამტირალები ხმა მომესმა.
-კი მე ვარ , თქვენ ვინ ბრძანდებით?
-მე ნიკას დედა ვარ თუ შეგიძლია ჩვენთან ახლოს რომ საავადმყოფოა იქ ამოხვიდე რაც შეიძლება სწრაპად! -და გამითიშა.
ყურმილი დავკიდე და ვიგრძენი რომ ცრემლები თვალებზე თავისით გადმოგორდა. უკვე ვიგრძენი რომ წინ რაღაც საშინელება
მელოდა. სწრაპად ჩავიცვი და საავადმყოფოში
გავარდი. საავადმყოფოს კიბეებთან ნიკას ძმაკაცები შევნიშნე
მივედი მათთან და ვკითხე -რა მოხდა? და უცბად უამრავ ცრემლიან თვალებს წავაწყდი. დგეს ნიკა ავარიაში მოყვა, წამომყევი მითხრა ექიმმა და მეც უსიტყვოდ გავყევი. პალატაში სისხლიანი ჩემი სიცოცხლე დავინახე, ლამის იკვე წავიკქცი, მაგრამ ვგრდზნობდი,რომ ახლა ამის დრო არ იყო.საცოლტან გიჟივით მივარდი
და ნიკას თვალებში ჩავხედე. თვალები დახუჭული ჰქონდა მაგრამ
როდესაც ხელი მოვკიდე მაშინვე გაახილა, შემომხდა და გაიცინა: ჩემო ანგელოზო მოხვედი? შენ გლოდებოდი, ისე ვერ წავიდოდი, რომ შენ ვერ მენახე და არ მეთკვა რომ ძალიან ძალიან მიყვარხარ .აქ ვერ შევძელი შენთან ერთად ოჯახის შექმნა, მაგრამ
პირობას გაძლევ 100 წლის მერე შენც რომ მოხვალ ჩემთან იქ
მაინც გვექნება ქორწილი და გვეყოლება ლამაზი შვილები. ცრემლიანი თვალებით შემომხედა კიდევ ერთხელ გამიცინა და სამუდამოდ დახუჭა ლურჯი თვალები. უცებ ატყდა წივილ კივილი. ერთი კი გავიგე
დედამისმა როგორ უთხრა შვილო არ დამტოვოო არ გამაუბედუროო, იმას მეტი კი არაფერი არ მახსოვს შეშლილივით გამოვარდი იქიდან, სად მივრბოდი არ მესმოდა. მეორე დღეას სახლში გამომეგვიდზა. ქუჩაში გული წამივიდა და სახლში ვიგაცას მივუყვანივარ. არმესმოდა რა
ხდებოდა ჩემს თავს. თითკოს სიზმარი იყო ეს ყველაფერი, მაგრამ ისევ ტელეფონის ზარმა დამაბრუნა რეალობაში. დარეკეს ხვალ ნიკას
ასაფლავებენ და მოდიო. ვერაფერას ვგრძნობდი თავისით მოდიოდა ცრემლები თვალებიდან. მეორე დღეს თავს ძალა დავატანე და წავედი სასაფლაოზე. ხალხი ძალიან ბევრი იყო. ყველა ტიროდა დიდიც და პატარა, ქალიც და კაციც. ყველამ გამოსათხოვარი სიტყვა უთხრა, ბოლოს დრო დადგა მერე მეც მივსულიყავი მასთან. მე მასთან
მივედი, ნიკა ისეთი იწვა სასახლეში თითქოს ძინავსო, ოღონდ მე მისი გაგვიძება არ შემეძლო. ხელზე ხელი მოვკიდე და ვუთხარი: ნიკუშ სიხარულო მე თანახმა ვარ შენი ცოლი გავხდე. დღეიდან მარტო შენ გეკუთნი. თითიდან მისი საყვარელი ბეჩედი გამოვაცალე და ჩემი გავუკეთე, ხოლო მე მისი გავიკეთე. შეხვედრამდე ჩემო სიცოცხლე!
ვუთხარი და შუბლზე ნაზად ვაკოცე. წამოვდექი და რატომღაც აქ აგმოვჩნდი. აი რატომ ვტირი! ეხლა გასაგებია ყველაფერი? თუ კიდე ვერ გაიგე რა უბედური ადამიანი ვარ. გოგონა სკამიდან ძლივს წამოდგა
ქუჩაში გავიდა და გაუჩინარდა. გაოგნებული ვიყავი ხმას
ვერ ვიღებდი და ჩუმათ თავჩაღუნული მოვდიოდი სახლისკენ.
20 აპრილი გატენდა, ორშაბათი დღე იყო. რატომღაც რუსთაველზე გასეირნება მომინდა. წავედი კიდეც. უცებ ერთ კორპუსთან
უამრავი ხალხი დავინახე და იქით წავედი საიდანაც ტირილის
ხმა მოისმოდა. კორპუსის შესასვლელთან თვალი მოვკარი დიდი წითელი ასოებით დაწერილ ასოებს.



თითქოს ჩემთვის ნათელი გახდა რატომ იყო იქ ამდენი ხალხი
მაგრამ მაინც ვიკითხე: რა მოხდა?
-18 წლის გოგონა ნერვიულობას გადაყვა და მოკვდა
-რაზე ნერვიულობდა?
-შეყვარებული მოუკვდა და ვერ გადაიტანა.
რა უნდა მექნა თავი ჩავღუნე და წამოვედი, მაგრამ ტირილის
ხმა კარგად ხანს მესმოდა ყურში. სულ ის სიტყვები მახსენდებოდა
დასაფლავების დღეს რომ უთხრა ნინიმ ნიკას "შეხვედრამდე
ჩემო სიცოცხლე".
ეხლა ალბათ ორი ანგელოზი ნინი და ნიკა ჩახუტებულები ნელი ნაბიჯით სეირნობენ და უხარიათ რომ მათ ვერავინ ვეგარ დააშორებთ,
თვით სიკვდილიც კი.!
ისინი ღმერთისგან კურთხეული სიყვარულით დაჯილდოვდნენ
და ეს სიყვარული მარადიულია.
შეიზლება ხვალ კორწილიც კი ქონდეთ
ედემის ბაღში...
 

Tags:

 
Interesting
positive votes: 1  |  negative votes: 0

Write comment:

აქ ვერ შევძელი შენთან ერთად ოჯახის შექმნა, მაგრამ
პირობას გაძლევ 100 წლის მერე შენც რომ მოხვალ ჩემთან იქ
მაინც გვექნება ქორწილი და გვეყოლება ლამაზი შვილები.
#2, 16.10.2011 - 18:16
ვაიმეეე მოვკვდიიი ტირილიიით...
#1, 16.10.2011 - 18:16
 

User
offline
offline peria-peria (25)
საქართველო, საქართველო, თბილისი



Blogs: tags
Entries archive
© 2017 Face.ge - all rights reserved.