Face.ge is a social network offering you an opportunity tocommunicate with your friends, meet new people and find out what otherpeople think about you. For using the site log in or register!
aniko-aniko blog

მესაფლავე, შენამბობ, რომქვეყანაზევინცკიკვდება,

იმწუთშივემისიჩრდილიყველაჩვენგანსავიწყდება?

ეჰ, არმჯერამეეგრაღაც... მომაბეზრეკიდეცთავი;

დაშეწყვიტე, თუღმერთიგწამს, ეგდაცინვაგულსაკლავი.

ვარდისთვეა, მაისია, ნორჩბალახებსსიოარხევს,

ხეებსყვავილთთეთრიგუნდი, როგორცთოვლი, ისეაწევს,

მზენარნარისხივებსაფრქვევსდასითბოშიმთა-ბარსახვევს.

ყვავილებითმოქარგულაარემარემომხიბლავი.

ვერახედავ, იმსაფლავზეროგორტირისობლადქვრივი?

რარიგშვენისახალგაზრდაქალსეგსევდაღვთაებრივი!

განაგუშინარიყო, რომამმოკლულმადარდითქალმა

ცრემლიღვარა, როცასატრფოცივსამარესმიესალმა.

დღესაციგიიმსამარესგულმოკლულიდაჰქვითინებს,

დღითარიცისმოსვენებადაღამითაცარიძინებს.

მოვახოლმედადაჯდებაცივსამარისგაშლილქვაზე,

დარდითარისგაჟღენთილიმისიუღვთოსილამაზე;

თმასგაიშლის, დაემხობადაცრემლებისცვივა, სცვივა...

სულსმიშფოთებსესქვითინი, გულიმტკივა, გულიმტკივა!

მაგრამრავქნა? მესაფლავე,ჩუმადიყავ, უგდეყური...

გესმის, გესმის, როგორკვნესისდაღლილიდაუბედური? -

გავქრეისე, როგორცნისლი, როგორცღამისმოჩვენება,

არმეღირსოსკვალარეულსსიმშვიდედამოსვენება.

შენისახეგულსკაწრავდეს,როგორცვიყო, სადაცვიყო

თუროდისმეარმახსოვდე, თუროდისმედაგივიწყო!“

მესაფლავე, კიდევიტყვი, რომამქვეყნადვინცკიკვდება,

იმწუთშივემისიჩრდილიყველაჩვენგანსავიწყდება?

აი, თუნდაც, გალავნისასმესაფლავეაღებსკარებს;

ახალგაზრდავინმევაჟიკიდევსატრფოსასამარებს.

გულმოკლულიძვირფასკუბოსარსცილდება, არშორდება,

განაროსმესხვაამგვარისიყვარულიმეორდება?

უსაზღვროამისისევდა, უსაზღვროამწუხარება,

დაგადმოსჩქეფსგულმოკლულვაჟსთვალთგანცრემლთამდუღარება.

ფიცითამბობს: „ოჰ, შეშფოთდესსამარეშიჩემიძვლები,

არათბობდესჩემსსამარესგაზაფხულისმზისსხივები,

გავქრეისე, როგორცნისლი, როგორცღამისმოჩვენება,

არმეღირსოსკვალარეულსსიმშვიდედამოსვენება;

შენისახეგულსკაწრავდეს,სადაცვიყო, როგორცვიყო,

თუროდისმეარმახსოვდე, თუროდისმედაგივიწყო!“

მესაფლავე, კიდევიტყვი, რომამქვეყნადვინცკიკვდება,

იმწუთშივემისიჩრდილიყველაჩვენგანსავიწყდება?

ისქალიკი, წეღანრომვთქვი, ისევმოდისთმაგაშლილი

დასამარესდაუვიწყარსთავსადგება, ვითაჩრდილი,

ხელშივარდისმთელიბუჩქი, ჯერისევედაუმჭკნარი,

მოაქვს, რომმითდაამშვენოსსამარისათეთრიჯვარი.

ოჰ, ესქალი, ალბათ, დარდითყვავილივითჭკნება, ჭკნება...

სევდასსახედაუფარავსდასიყვითლეეპარება.

22:37

საცოდავი! თვალებსაცკიდასჩნევიაუძილობა, -

ასეხდება, როცაღამითმოგონებებსიწვევსგრძნობა!

ეხლა? ეხლაკიდევიტყვი, რომამქვეყნადვინცკიკვდება,

იმწუთშივემისიჩრდილიყველაჩვენგანსავიწყდება?

დაისვაჟიც, გუშინწინრომმიაბარასატრფოსაფლავს,

არსცილდებასასაფლაოს, სევდიანსდაგულმოსაკლავს;

სახეთაფლისსანთელსუგავს, სანთელივითდნება, დნება,

თავსდასცქერისდაუვიწყარს, გლოვისსიტყვასეუბნება.

მისთვალებსაცდასჩნევიაღამისთევა, უძილობა, -

ასეხდება, როცაღამითმოგონებებსიწვევსგრძნობა!

მესაფლავე, კიდევიტყვი, რომამქვეყნადვინცკიკვდება,

იმწუთშივემისიჩრდილიყველაჩვენგანსავიწყდება?

დღესიმქალმაგულმოკლულვაჟსუნებურადმოჰკრათვალი;

გაიფიქრა: „ისიცჩემებრტირისცრემლებშეუმშრალი;

უძიროაკაცისსევდა, უძიროაკაცისგული,

22:37

რასარითმენსსიყვარულისცხოველნათელსმოკლებული“, -

ასეამბობსსევდიანიქალისცისფერთვალთაცქერა.

ალბათ, ვაჟსაცამუსიტყვოცქერამგულიაუძგერა...

ასეიცისთანაგრძნობამ... შენკიისეიღიმები,

თითქოსმართლაიბმებოდესიმათშორისისსიმები,

რომლისძალითორიგულისამუდამოდშეერთდება...

ეჰ, არმჯერამეეგრაღაც, ქვეყნადეგრეროდიხდება.

როცაფიცითაცილებენმიცვალებულსსამარემდე,

ფიცსარსტეხენ...

ფიცსარსტეხენუკანასკნელყოფნისდღემდე.

გამიგონე, მესაფლავე, შენარიციკაცისდარდი,

თორემრაა - ჩემსთქმაზერომსულელივითახარხარდი?!

რავუყოთ, რომიმვაჟმაქალსმოუტანანორჩივარდი

დამწუხარედწასჩურჩულა: „შემიყვარდი, შემიყვარდი.

ჩვენერთიგვაქვსმწუხარება, შევაერთოთსულთანსული...

გამომყევი, ქალო, ცოლად... ძლიერიმაქვსსიყვარული...

მართალია, ისსატრფონიარცშენ, არცმეაღარაგვყავს,

მაგრამმათიმოგონებავერგაარღვევსუხმოსაფლავს.

დავივიწყოთისწარსული, სატირალი, სავალალო,

დაახალიშევქმნათყოფნა... გამომყევიცოლადქალო!“

დაუცადე, მესაფლავე, თურაპასუხსმისცემსქალი.

შენგგონია, რაკივაჟმადაივიწყათავისვალი,

ქალიცასემოიქცევა? მემგონია - არაარა...

განაგუშინარიყო, რომსატრფომიწასმიაბარა?

მკვდრისაჩრდილთანვინიცინის,

მკვდრისაჩრდილთანვინიხუმრებს?

აი, ნახავ - აბეზარვაჟსრაპასუხითგაისტუმრებს!

მაგრამქალი, ღმერთოჩემო,

მორცხვადთავსხრისდაჩურჩულებს:

თანახმავარ! ერთადერთი, მომავალიმასულდგმულებს...

ჩვენერთიგვაქვსმწუხარება,ნუვიგონებთდროსუბედურს,

მეშენივარსამუდამოდ... წამიყვანე, სადაცაგსურს“...

მესაფლავე, ეხლაკიგაქვსნება, რაცგსურს, კვლავიგითქვა...

სამუდამოდასამარებსკაცთახსოვნასსამარისქვა.

ალბათ, ქალ-ვაჟსდღესერთიაქვსბინა... ხედავ, გადისხანი,

არნახულობსსასაფლაოსდღესარცერთიიმათგანი,

საფლავთაგან<


Tags:

 
Interesting
positive votes: 2  |  negative votes: 0

Write comment:

 

© 2018 Face.ge - all rights reserved.