წაიკითხე მეტი »

მენატრები მოდი მაგრად ჩამეხუტე,
ანდაც თმებში ჩამებნიე იასამნად,
ან იქნება აჯობებდეს, არ მოხვიდე
და სიგიჟით დავემსგავსოთ მიუსაფარს.

ამოვკაწროთ სურვილების მინანქარი,
ცხელ სუნთქვაში გადავიდნოთ ვენებისგან,
სისხლის გემო გადავცვალოთ ბაგეებით,
რომ გაჩერდეს ყველა წამი სიტყვებისგან.

სხეულებზეც სუნთქვა მჭიდროდ შემოვიკრათ,
რომ რიტმული გულისფეთქვა კვლავ დაგვერღვეს.
ერთმანეთით წავიკითხოთ ეს სამყარო და
თვალებზე, გადავცვალოთ ყველა სარკე.

ყველა ფერი თაფლისფერში ამოვავლოთ,
ვნებას მივცეთ მისამართი- ყელის ძარღვი,
იქ დარჩება ტუჩები და ცხელი სუნთქვა
და ცხოვრებაც აქ იწყება უკვე ნაღდი.

მენატრები,მოდი მაგრად ჩამეხუტე,
ანდაც თმებში ჩამებნიე იასამნად.
მეშინია სიყვარულის და ეს შიშიც,
არ დამტოვებს შენს თვალებში მიუსაფარს.

წაიკითხე მეტი »

წაიკითხე მეტი »

წაიკითხე მეტი »

გილოცავთ უფლის კურთხევას,

გისურვებთ უფლის წყალობას,

გქონდეთ უფლისა რწმენაი

და ყველაპერი გამოვა.

გიყვარდეთ თქვენი მოყვასი

გწამდეთ და გესმოდენ მისი

გჯეროდეთ ამ სიტყვების

და ვერაფერი გაშორებთ,

უფლის ნებით შეერთებულთ

კაცრი ვერ დააშორებს...

მე თქვენ ორიივე მიყვარხართ ,

ორივემ100 წელს აშორეთ!!!!

წაიკითხე მეტი »

სანამ ქალს ცოლად შეირთავდეთ,დაფიქრდით,ღიირს კი…

არა მგონია იპოვოთ ისეთი ქალი,რომელიც:
ლამაზია…
ჭკვიანი…იმდენად ჭკვიანი,რომ ეს ვერ შეამჩნიოთ…
გემრიელ საჭმელებს ამზადებს…
უყვარს ფეხბურთი,იცის ფეხბურთელების სახელები...ფეხბურთის ყურებისას გოლის გატანის დროს ზედ გახტება სიხარულისგან და მღერის ფანატურ სიმღერებს…
უარს არ ამბობს მეგობრებთან ლუდის დალევაზე…
მიაჩნია,რომ ავტოფარეხი შესანიშნავი ადგილია…(თავად აირჩიე რისთვის)…
შეუძლია ცოტა ხანი ცივილიზაციასგან შორს ცხოვრება და ამისგან სიამოვნებას იღებს…(მაღაზიების და შხაპის ჩათვლით)…
არ ვარდება ისტერიკაში ,როდესაც სხვა ქალის ლამაზ მკერდს ან უკანალს თვალს ვერ აშორებთ…
ზუსტად იცის,რომ ტელეფონში ნათქვამი თქვენი ფრაზა “ნახევარი საათი დამაგვიანდება” ნიშნავს, რომ გათენებისას მოხვალთ…და ამისთვის მორალურად მზადაა…
არ ითხოვს თქვენგან ყურადღებას,ყვავილებს და ტკბილეულობას….
ზეპირად იცის “კამასუტრა”…

და კიდევ ძალიან ბევრი სხვა ღირსება აქვს…

წაიკითხე მეტი »

წაიკითხე მეტი »

თოვს.
რძისფერი სიმყუდროვეა ბუსარჭილის ფერდობზე ჩამომდგარი. მარტო თოვლის ფანტელები შრიალებდნენ ჩუმად, ჩუმად, ჩუმად, ზეცის გალობასავით. მერე არწივის ყეფა გაისმის: ერთხელ, მეორედ, მესამედ. არწივი გაჩუმდება და ისევ სიწყნარე ჩამოდგება ბურსაჭილის ფერდობზე.
თოვს.
თორმეტი წლის გიგია ბუბუნაური ქვენამთისაკენ მიუყვება აღმართს. მხარზე მამისეული თოფი ჰკიდია.
ზემოთ, გორზე ადგილის დედის სალოცავია. გიგია სხვა მხარეს მიდის. უცებ შედგება. მიმოიხედავს. ისევ გზას გააგრძელებს. ისევ შეჩერდება და მობრუნებას დააპირებს. გული რატომღაც «ადგილის დედისაკენ» მიუწევს. მაინც სხვა მხარეს წავა.
ანაზდად ფეხი გაუსხლტა და დაეცა. წამომდგარმა მშვიდად ჩაიბერტყა შრიალა თოვლი. შემობრუნდა და «ადგილის დედისაკენ» აუყვა აღმართს.
გორის ფხაზე არწივი დაინახა გაგიმ და ფეხს აუჩქარა. ძალიან მოუნდა ახლოს ენახა არწივი.…

წაიკითხე მეტი »

წაიკითხე მეტი »

სარკეს შეეყინა ცივი სიფერმკრთალე,
ბაგე გახსნოდა და ღიმილს აწვალებდა.
შენი დარდები რომ ვეღარ დაითვალა,
თავი ჩაღუნა და მზერა აგარიდა.

გახსოვს?- ერთხელ უკვე გულსაც უმკურნალე....
მერე წამლებს სვამდი ტონუსს გინელებდა,
მთელი სიძულვილი მიგყვა იმ ურნამდე,
სადაც ემოციის დაცლა ინებე და....

ზამთარს დაუტოვე მთელი იანვარი,
ნამქერს აბუქებდა როცა ქარით მეტად....
ბავშვი დაიჩემე ცოტა ონავარი,
ერთი ჩახუტება რომ ვერ გაიმეტა.

სუნთქვა მაინც გიჭირს გულსაც ქოშინი აქვს
და რომ ვერ დატოვე მერე უხეშობდა.
შენ კი სიყვარული ისე მოგშივნია,
როცა გამთენიამ ცისკრით დილა შობა

სარკეს შეეყინა ცივი სიფერმკრთალე,
ღაწვებს შესდგომოდა წვრილი ბწკარები და
ღამე ნატეხმა რომ სევდა აითალე....
სული გიყურებდა შენი თვალებიდან.


წაიკითხე მეტი »