ხშირად მიწევს ამ საიტზე ყოფნა, ბლოგებში ვიქექები, ხან მეც ვჯღაბნი რაღაცას. მოკლედ ვიპოვე საჩემო კუთხე აქ... ზოგჯერ გაცნობის სურვილით ატანილ ადამიანებსაც გამოველაპარაკები ხოლმე, საინტერესოა უცხოსთან საუბარი, თუ ეს წესიერების ფარგლებს და ზედმეტად ჩაძიების საზღვრებს არ სცილდება, ხანდახან საჭიროც ხდება ახსნა რომ ”თუ მას არ ვეცნობი, აქ რას ვაკეთებ?” და ”მეტ ფოტოს რატომ არ ვდებ?”- მისი საქმე არაა...

თუმცა ყოველთვის ვცდილობ ზრდილობიანად ვესაუბრო, არ ვეუხეშო, მეგობრულად მივუდგე... დიალოგები უმეტესად რამდენიმე წინადადებით იფარგლება, შეიძლება რამდენიმე დღეც გაგრძელდეს, თუმცა ”სურვილთა დაუმთხვევლობის” გამო მაინც მთავრდება ხოლმე უზრდელობის და უხამსი სიტყვების გარეშე... რა თქმა უნდა ძალიან ცოტა, ნორმალურად მოაზროვნე მეგობარიც შევიძინე და მიხარია რომ თუნდაც…

რამდენიმე დღეა ბლოგების სათავეებში ერთი ჩანაწერია მოქცეული... მნახველების რაოდენობით და კომენტარებით საკმაოდ დახუნძლულია... ოღონდ უარყოფითი შეფასებებით, კომენტარების წაკითხვაც ვერ ხერხდება, სამწუხაროდ... ალბათ ყველა მიხვდება ლაპარაკი მაქვს ბლოგზე სათაურით ” ახლოს მინდა გაგიცნო”...

ადგა ადამიანი, დაწერა განცხადება (რომ ეძებს პარტნიორს-მეგობარ გოგონას) და გამოაქვეყნა... მაპატიოს ავტორმა თუ ცუდად გამომდის... თუმცა მე არც ვაპირებ და არ დავიწყებ მის კრიტიკას და იმის მტკიცებას, რამდენად ”კურიოზული” და ვულგარული შინაარსის მარაზმია ეს, და მითუმეტეს მისი ასე გამოჭენება ხომ სასაცილოა, სატირალი რომ არ იყოს... მე სულ სხვა თემას მინდა შევეხო... და ამით აღნიშნული ბლოგის ავტორს და მის ”შედევრს” არც ვიცავ, არც ვაკრიტიკებ, არც ვკიცხავ ან ვამართლებ...

ქართველები (ზოგადად იგულისხმება…

სოციალურ ქსელებში როგორც აღმოვაჩინე, ძირითადად სამი კატეგორიის ადამიანები არსებობენ და გვხვდებიან... ბიჭებს ვგულისხმობ ამ შემთხვევაში, ეს დასკვნა მათი მონაწერებიდან გამოვიტანე და მინდა თქვენც გაგიზიაროთ. მე დავახასიათებ და ზოგი ალბათ დამეთანხმება, ზოგიც არა...